Woensdag 26 augustus 2015

Beeldvormende diagnostiek – Het echografisch onderzoek bij traumatische afwijkingen van de schouder

Traumata van de schouder komen frequent voor zowel bij sporters als niet-sporters. De aard van het trauma, de kracht van het trauma en de leeftijd van de patiënt bepalen of en wat voor letsel er ontstaat. Letsels kunnen worden verdeeld in ossale afwijkingen, kraakbenige afwijkingen (bijv. van het labrum) en weke-delenafwijkingen zoals van de oppervlakkige schoudermusculatuur, de rotatorcuff, de bicepspees en de glenohumerale ligamenten. In het artik
Diagnostiek, verschenen in Geneeskunde & Sport, 36, 6, 2003. T. Geertsma. Trefwoorden: radiologie, echografie, rontgen, schouder, trauma

Traumata van de schouder komen frequent voor zowel bij sporters als niet-sporters. De aard van het trauma, de kracht van het trauma en de leeftijd van de patiënt bepalen of en wat voor letsel er ontstaat. Letsels kunnen worden verdeeld in ossale afwijkingen, kraakbenige afwijkingen (bijv. van het labrum) en weke-delenafwijkingen zoals van de oppervlakkige schoudermusculatuur, de rotatorcuff, de bicepspees en de glenohumerale ligamenten. In het artikel worden achtereenvolgens het rontgenonderzoek en het echografisch onderzoek besproken. Vervolgens wordt dieper ingegaan op afwijkingen aan de humeruskop en weke-delen en acromioclaviculaire luxatie. Op grond van het artikel wordt het volgende geconcludeerd. Indien voldoende kennis van het echografisch onderzoek aanwezig is, kan echografie bij bepaalde schouderletsels een zinvolle aanvulling zijn op het röntgenonderzoek. Met name bij posttraumatische instabiliteitklachten en verdenking op intra-articulaire pathologie dient echter een MRI en geen echografie plaats te vinden.